Untitled Document

Chlamydia bij katten: mijn verhaal.

In 2006 vond ik mijn eerste poesje Layla, die in juli bij ons kwam wonen. Ze was volledig ingeënt en ontwormd, en 16 weken oud. Ze had geen aanpassingsproblemen, werd niet ziek. Half oktober 2006 nam ik haar mee naar een show in Brugge, ze was toen 6,5 maanden oud en kreeg haar eerste U1. Ook tijdens of na de show werd Layla niet ziek.
Een maand later kwam Frimel bij ons wonen, die een beetje niesde. Ze had, samen met haar vijf zusjes, een verkoudheid opgelopen toen ze op een nacht kou had geleden. Daardoor was ze een beetje achterop geraakt met haar vaccinatieschema en moest ik haar tweede enting nog laten geven op 15 weken. De entingen moesten gebeuren met dood vaccin, de fokster had in het verleden nare ervaringen gehad met kittens die geënt werden met levend vaccin en daar erg ziek van werden, zelfs stierven.
Frimel niesde een waterachtige spray, en Layla werd na een paar dagen ziek; ze kreeg een keelontsteking, kon niet meer miauwen en kreeg ook een oogontsteking, ofte conjunctivitis. Na een bezoek aan de dierenarts, een ontstekingsremmende injectie en antibiotica voor de twee poezen was het euvel snel verholpen. Ook Frimel herstelde snel en niesde daarna niet meer.
Het was een plezier te zien hoe Layla openbloeide na de komst van het nieuwe poesje, ze speelden en sliepen samen en waren duidelijk blij met elkaars gezelschap.

Layla werd dikwijls krols die winter, en ik ging stilaan op zoek naar een eigen dekkater. Omdat die pas vanaf de leeftijd van één jaar kon getest worden op HCM, en dus ook pas vanaf dan zou kunnen ingezet worden in een fokprogramma, boekte ik ondertussen voor zowel Layla als Frimel een buitendekking bij de cattery waar Frimel vandaan kwam. Er was daar een mooie keuze aan knappe dekkaters, die nog niet teveel of zelfs geen kittens hadden voortgebracht, en de combinaties met de dames zorgden voor een laag percentage inteelt. Perfect!

In de zomer van 2007 mochten de meisjes, na een geslaagde HCM, Fiv en Felv test, op dekking. We gingen zelf twee weken op vakantie, dus het kwam erg mooi uit dat ze bij een cattery konden logeren ondertussen. We belden regelmatig, en ik was blij te horen dat Layla vrij snel gedekt was. Omdat ze erg was afgevallen werd ze na een week bij de dekkater weggehaald en in een groep poezen en jonge katers geplaatst. Frimel moest eerst een tijdje in een bench wennen aan de andere katten. Toen ze krols werd, werd ook zij gedekt. Later bleek dat ze niet had opgenomen.
Toen ik de twee poezen weer ging ophalen, nam ik ook onze eerste eigen dekkater Binck mee naar huis. Na ettelijke maanden zoeken en de pech dat een katertje dat ik had gereserveerd, plots gestorven was, had ik eindelijk een mooi katerkitten gevonden bij dezelfde cattery als waar Frimel vandaan kwam.
Binckje was verkouden geweest, en niesde. Er werd voorgesteld dat hij nog niet zou verhuizen, tot hij helemaal genezen was, maar ik dacht dat ik hem bij mij thuis even goed zou kunnen verzorgen, dus bracht ik hem mee naar huis.

Diezelfde dag merkte ik dat Layla vaginaal bloed verloor, en ik ging er onmiddellijk mee naar de dierenarts. Op iets meer dan twee weken tijd was ze afgevallen van 2.6 kilo naar 2.2, en ze had een miskraam en baarmoederontsteking.
Ze kreeg antibiotica en later ook een vruchtafdrijvend middel toegediend, zodat er geen vruchtweefsel in de baarmoeder zou achterblijven, dat later weer voor ontstekingen zou kunnen zorgen.
Ons meisje deed de drie volgende weken niets anders dan slapen en eten, we liepen allemaal op onze tenen in het huis. Ze kwam op enkele weken tijd weer bij tot ze 2.9 kilo woog, en begon terug te spelen en wilde weer in het zonnetje zitten op haar favoriete plekje.
De dierenarts raadde wel aan om haar bij de volgende krolsheid terug te laten dekken om haar hormonen weer in balans te brengen, maar het duurde nog tot december 2007 voor Layla krols werd. Frimel werd helemaal niet meer krols, bij haar had het vroeger ook lang geduurd eer ze een keertje krols werd, en de winter is ook niet het natuurlijke seizoen daarvoor.

Binck was ondertussen blijven niezen. Toen de poezen een maand na de mislukte dekkingen allebei een oogontsteking kregen, kregen ze Ronaxan toegediend, en heb ik ook Binck dezelfde pillen gegeven. Het niezen werd beter, maar verdween niet helemaal. Hij niesde ook geen spray, maar dikke klonters snot, die we overal vonden: op de grond, muren, meubels, op de andere katten…
We probeerden op aanraden van de dierenarts ook Zithromax in siroopvorm, lysomucil siroop en neusdruppels. Van dit alles ging hij alleen maar panisch zitten schuimen tot hij een lange witte baard had, hij kreeg niks binnen van de medicatie.

Toen Layla dan toch weer krols werd heb ik haar op een donderdagavond naar de dekkater gebracht, en zaterdagochtend terug opgehaald. Zij had er goed gegeten, en was heel braaf geweest. Ze had een zwangerschap zonder problemen, kreeg eventjes rare bultjes op haar hoofd maar die verdwenen weer na een paar dagen. Ik had Layla voor alle zekerheid toch maar apart gezet van Frimel en Binck. Ik had al eens geopperd of hij geen Chlamydia kon hebben, ook al omdat de oogontstekingen van de poezen in dat plaatje pasten, en eventueel zelfs de miskraam van Layla, maar de fokster had nog nooit Chlamydia in haar cattery gehad, ook haar dierenarts beaamde dit. Als beginnend fokker beslis je dan maar om geen eigen diagnoses te gaan stellen…

De bevalling ging vanzelf, en Layla kreeg vijf mooie kittens: vier kereltjes en een superkaal dochtertje, dat ik graag wilde houden om verder in te zetten in mijn fokprogramma.

Enkele weken later werd Frimel toch krols en bracht ik haar voor een week naar de dekkater. Binck zat nu plots zonder harem en daar werd hij nerveus van. Hij kreeg weer meer last van zijn neus, in die mate zelfs dat hij door zijn mond moest ademen. Ook in zijn ogen kreeg hij meer prut, en zijn derde ooglid schoof niet helemaal open. Toen ben ik toch maar een “redelijk onbetrouwbare” Chlamydia swab van zijn oog gaan laten nemen. (de bloedwaarden kunnen ook gecheckt worden, maar dat wist ik toen nog niet.)

Layla was ondertussen een beetje beginnen niezen, en één van de kittens deed het wat later ook. Ik belde de dierenarts die me aanraadde dit kitten op Ronaxan te zetten. Het nestje was toen slechts 3 weken oud. Een paar dagen later niesden alle kittens en hadden degenen die eerst waren beginnen niezen een ontstoken oogje. Ik nam ze allemaal mee naar de dierenarts, die vaststelde dat dit toch wel duidelijke symptomen waren van Chlamydia. Gelukkig hadden
ze geen zweertjes in de mond, dat is, gecombineerd met niezen en oogontstekingen, een symptoom dat wijst op Herpes. Chlamydia is volgens het internet en dierenartsen een eerder milde vorm van niesziekte, en goed behandelbaar. In jonge kittens echter, die overschakelen van moedermelk op vast voedsel, en nog niet zijn ingeënt, kan het zware gevolgen hebben omdat ze nog niet veel weerstand hebben opgebouwd. Een kitten dat geen medicatie krijgt kan volledig vergroeide ogen met blindheid als gevolg overhouden aan deze ziekte. Als het vol slijmen zit kan het zelfs op enkele dagen tijd de strijd verliezen aan een longontsteking. (Binck had een zusje dat vrij jong is gestorven met vocht op de longen)
Lees hier meer over Chlamydia bij katten: www.whgdierenartsen.nl/html/docdb.asp?id=88 en hier

Toen Frimel goed en wel zwanger terug thuis was, kreeg ik de uitslag doorgebeld van bij de dierenarts: positief getest op Chlamydia.

De kittens van Layla hebben drie lange weken een zeer intense verzorging nodig gehad. Ze kregen dagelijks Ronaxan (Layla kreeg Zithromax, het ideale antibioticum tegen Chlamydia, maar te zwaar voor kittens). Ik moest de neusjes spoelen met een mengsel van 50/50 physiologisch serum en pure lysomucil uit glazen flacons, dit wordt ook verkocht bij de apotheker om in een aërosoltoestel te gieten, als je kinderen hebt die veel last hebben van slijmen.
De oogjes moest ik druppelen met pure lysomucil, om de slijmen los te weken die zich er vormden. Daarna met een wattenstokje de slijmen losprutsen (pijnlijk!) en zalven met Gloveticol (een zalf met antibiotica). De mond en neus zaten bij sommige kittens zo vol slijmen dat ze niet meer konden/wilden eten, en zodanig snel afvielen dat je hun ruggenwervels kon tellen. Ik probeerde ze drupje per drupje bij te voeren met hoogwaardige kittenmelk: een druppel melk, slikken, ademen, een druppeltje, slikken, ademen.
De dierenarts had me gezegd vol te houden met de behandeling, de moed niet te verliezen, dat het eerst erger zou worden voor het zou beteren, en ze had gelijk. Het was een hel, maar
uiteindelijk is het toch gelukt de kittens te laten uitzieken. Alle vijf hebben ze in meer of mindere mate schade aan hun oogjes overgehouden aan de ontstekingen, en alle vijf zijn ze voor de rest van hun leven drager van Chlamydia. Dit wil niet zeggen dat ze vaak ziek zullen zijn, maar wel dat ze in momenten van stress een opstoot kunnen krijgen en door dan te niezen of vocht uit hun ogen achter te laten, andere katten kunnen besmetten.
Dit is het verraderlijke aan Chlamydia; de verschillende dierenartsen die ik sprak vertelden me dat waarschijnlijk 80% van alle catteries met dit soort problemen kampt: Chlamydia, Herpes(als je hier klikt kan je er meer over te weten komen, en over hoe Lysine kan helpen), Calici. De meesten zwijgen erover, en verkopen kittens aan mensen die al katjes hebben, en erger, aan andere fokkers. Zo blijft het probleem de rondte doen natuurlijk.

Ook als je een kitten als huiskatje verkoopt, en het dus de stress bespaart van krolsheid, dekking, zwangerschap, bevalling en zoogperiode, de HCM en andere testen en evt ook regelmatige showbezoeken, zijn er soms nog stressfactoren: de verhuis is de eerste, een castratie of sterilisatie is een tweede. Komt er later nog een katje bij heb je weer stress. Als je dan als eigenaar niet weet waarom je kitten ineens begint te niezen of vuile of gezwollen oogjes krijgt, kan het soms even duren eer je aan de juiste diagnose en medicatie toe bent. Niet echt een goede zaak voor je portemonnee, en zeker niet voor je katje.

Dit zijn de blijvende gevolgen voor Layla’s kittens:

Kika heeft tranende oogjes na het eten. Dit komt omdat de traankanaaltjes verstropt zijn. Het wordt door sommige dierenartsen geopereerd, maar de mijne raadt het af, uit ervaring weet zij dat die kanaaltjes zo fijn zijn dat ze snel terug aan mekaar groeien. Omdat je telkens weer een wondje maakt krijg je meer en meer littekenweefsel. Het is dus beter dit zo te laten en die traantjes af te vegen. Verder heeft dit katje nergens last van. Ze is al lang niet meer aan de antibiotica, en niest niet.

Ace was ook vrij snel van de pillen, hij leek het minst gevolgen te hebben van de ziekte, tot hij plots midden op een oogbol een zweertje ontwikkelde. Het werd een buil met een rode krater in, dus terug aan de Ronaxan. Nu zijn zijn oogjes weer mooi genezen. Ze tranen niet.

Jack en Jojo, de tweelingbroers, hebben allebei aan de linkerkant een ontstoken oog gehad. Zij zijn op de leeftijd van 15 weken aan hun oogjes geopereerd, en ook een navelbreukje is hersteld op dezelfde dag. Na de operatie moest ik weer verschillende keren per dag prutsen met een wattenstokje en zalven, om te voorkomen dat het weer allemaal zou vergroeien. Helemaal gelukt is het niet, maar het is beter dan voor de operatie.

Raja heeft twee ontstoken ogen gehad, er stonden op een bepaald moment verschillende zweertjes op, en de oogleden zijn niet alleen met elkaar, maar ook met de oogbol vergroeid. Hij was degene die op 4 weken het felste vocht tegen de behandeling: krabben, bijten, wroeten. Misschien is het daarom minder goed verzorgd geweest, misschien heeft hij gewoon pech gehad. Hij is gelukkig wel goed van het flesje blijven drinken toen. Twee weken lang is hij volledig blind geweest, en vroegen we ons af of het ooit nog goed zou komen. Sinds een tijd springt hij op en af bedden en zetels, dus kan hij weer door beide oogjes kijken; zijn dieptezicht is in orde. Hij is ook geopereerd, aan beide ogen, en aan een navelbreuk.

Omdat de drie kittens die er het ergst aan toe waren, ook alle drie een navelbreuk hadden, en ik toevallig wist van twee andere nestjes waarvan de kittens die navelbreukjes hadden, erg te lijden hadden onder een Herpes besmetting, heb ik de vraag naar het verband hiertussen op twee verschillende fora geplaatst: eentje in Nederland en eentje in de States. Iedereen lijkt ervan overtuigd te zijn dat dit toeval was, dat navelbreukjes eerder erfelijk zijn of een gevolg van bevallingsperikelen.

Ik heb me suf gepiekerd naar de mogelijke oorzaken van mijn “pech”. Ik heb een kleine cattery, ik had drie katten. Ik deed ooit twee shows mee, en na de shows hadden de poezen geen last van genies of gezwollen ogen. Niemand in mijn vriendenkring heeft katten met Chlamydia, ik streel geen katten op straat. Als Binck en Frimel de Chlamydia niet van thuis uit hebben meegebracht, waar komt het dan vandaan? Had Layla het (ook) van thuis uit? Waarom niesden Binck en Frimel? Een “verkoudheid”, wat betekent dat dan eigenlijk?

De kittens van Frimel zijn na een vermoeiende bevalling geboren. Frimel niesde al na een paar dagen. Daarom heb ik haar meteen op Zithromax gezet, en toen er ook een kitten niesde, ben ik ze alledrie Ronaxan beginnen geven. Je wordt een beetje paranoïde als je zulke ellende hebt meegemaakt.
Ze hebben ook een aangepast vaccinatieschema: de eerste op 6 weken, met dood vaccin. (bij het schrijven van dit stuk hebben ze deze vaccinatie zonder nare gevolgen doorstaan) Een tweede volgt met levend vaccin op 9 weken, daarna rond 12 weken een herhaling met levend vaccin.

Na veel piekeren en praten met andere fokkers en dierenartsen heb ik met spijt in het hart besloten Binck en Frimel te herplaatsen; Binck omdat hij blijft niezen, zelfs nu hij al twee maanden Zithromax krijgt (deze keer zijn het pilletjes, die ambachtelijk worden “gerold” door de apotheker, die neemt hij zonder enig probleem in). Ik heb zelfs geen enkel nestje van hem gehad, dus een grote toekomstdroom is stukgegaan, toen hij op vrijdag 23 mei gecastreerd is.
Hij mag bij Ace en Jack gaan wonen, ik ben Marc en Corinne voor eeuwig dankbaar dat ze me zeiden: “Waar er plaats is voor twee, is er ook plaats voor drie”. Ik weet dat hij een heel gelukkig leventje zal leiden bij hen, samen met de twee rakkers van Layla. Een buitenren is in de maak in hun tuin, zodat ze in de zomer lekker kunnen genieten van het zonnetje, de vogels en de vlinders.

Frimel zou sowieso gesteriliseerd worden omdat ik haar niet nog een keertje zo’n zware bevalling wilde laten meemaken, hoewel haar kittens heel mooi zijn. Ze is een F2 uitkruizing, dus hoop ik met één van haar kittens mijn programma te kunnen verder zetten.

Kika, mijn meisje, mijn superkale ratje-katje, gaat bij Danniëlle wonen. Zij mailde me oorspronkelijk maanden geleden omdat ze op zoek was naar een poesje. Ze had net een katerkitten gereserveerd bij een andere cattery, en was een beetje bang dat een ander katertje voor veel geruzie zou zorgen. Toen was Layla nog zwanger. Omdat er maar één meisje bij was, en ik die zelf zou houden, heeft ze toen Raja gereserveerd. Het leek me logisch dat ik, toen ik besliste Kika te plaatsen als huiskatje, de eerste keuze aan Danny zou laten. Ze heeft toch nog lang getwijfeld tussen haar Raja en Kika, maar ik kan haar geen ongelijk geven dat ze voor Kika heeft gekozen. Om één of andere mysterieuze reden noemt haar kleindochter haar al een paar jaren “Kika”. Het heeft zo moeten zijn, dus. Bedankt, Danny, voor al de mails waaruit begrip en vertrouwen sprak.

Toen ik Danny op de hoogte bracht van de Chlamydia heeft ze het kitten dat ze ondertussen had en ook niesde van bij de fokker, laten checken. Uit zijn bloedwaarden bleek dat ook hij drager is van Chlamydia. Een beetje een geluk bij een ongeluk; Kika en Kiran kunnen mekaar niet erger ziek maken. Deze fokker weet ook niet waar Kiran de Chlamydia vandaan haalt. Blijkt wel uit zijn boekje dat hij met een cocktail is geënt waaronder ook een Chlamydia-vaccin. Een zusje uit dat nest is jong gestorven, een broertje is naar een cattery vertrokken waar hij niezend aankwam, en een ander zusje is ook open verkocht aan een cattery.

Ann en Gert zochten een Sphynxje, en hielden mijn site al een jaar in de gaten. Ze hebben een gedumpt katje van 5 weken oud uit een kerk gered (ze heet Hostie) en kochten een Maine-Coon kitten (Jerome) bij een cattery die later gesloten is door de dierenbescherming. Deze beide katjes hebben ontstoken oogjes gehad door Chlamydia. Omdat ik het belangrijk vond dat mijn kittens een goede thuis kregen, heb ik Jojo en Raja mits een prijsaanpassing bij hen kunnen plaatsen. Ze wilden liever twee Sphynxjes dan eentje, maar het budget liet het niet toe. Ann’s hart liet het niet toe dat Raja heel alleen zou blijven, dus zijn we mekaar een beetje tegemoet gekomen. Bedankt Ann en Gert!

Ik wil ook de fokkers bedanken, in binnen- en buitenland, die me hebben gesteund en raad gegeven, die me hebben laten razen en tieren, en op het rechte pad hebben geleid. Jullie weten wie jullie zijn, dames en heren ;)
Het valt me moeilijk nog te kunnen beoordelen wie ik wel en niet kan vertrouwen, ik ben teleurgesteld in heel veel mensen, waarvan ik nu weet dat ze zieke kittens verkopen, niet op HCM testen, met stambomen sjoemelen enz. Het spijtige is dat de mensen die het wel allemaal goed willen doen, dikwijls afhaken door zoveel negatiefs, terwijl de Sphynx een superleuk ras is.
Ik heb de laatste maanden van zoveel Chlamydia gevallen gehoord, ook in andere rassen, dat het wel een epidemie lijkt.

Uit het nestje van Frimel houden we Smokey, in de hoop volgend jaar terug een gezonde cattery te hebben.

Door dit stuk openbaar te plaatsen zal ik waarschijnlijk wel kritiek krijgen van mensen die vinden dat ik maar gewoon moet stoppen met fokken. Daar heb ik ook lang aan gedacht, geloof me. Het fokken is echter een dimensie apart, het zit in je bloed en is een passie. Meer dan twee jaar zit ik te studeren op genetica, kleuren, stambomen enz., en te dromen over combinaties en toekomstige generaties. Dat gooi je niet zomaar één-twee-drie weg. Ik heb nu nog eventjes de tijd om alles op een rijtje te zetten voor ik opnieuw kan beginnen. Er zal ook kritiek komen op het feit dat ik hier ook even mijn aankoopprijzen voor de katten vermeld; 1700 voor Layla, 1600 voor Binck, 1000 voor Frimel. Binck is reeds herplaatst als huiskatje, aan onze vaste prijs voor huiskatten: 800 Euro. Fokken is een hobby, en het feit dat je je katten open koopt en er dus meer voor betaalt mag eigenlijk niet doorverrekend worden in de verkoopprijs van de kittens. Moest ik dit doen en gewoon kif-kif willen komen, dan zouden de 8 kittens die ik dit jaar heb gehad, elk 1500 Euro moeten kosten. De dierenartskosten zijn wel wat opgelopen...

Ondertussen blijft de website uiteraard open, vooral omdat ik het belangrijk vind mensen langs deze weg te verwittigen en fokkers te smeken eerlijk te zijn over niesziekte. Als je je kittenkopers inlicht, weten ze meteen wat ze moeten doen bij een eventuele opstoot, en kan je hen en vooral de kittens zelf veel leed besparen, en kan je ook voorkomen dat katjes die er al wonen ook besmet worden.

Zo kan je met Adobe Photoshop kittens op je site zetten die symptomen vertonen en toch niet dus (en kittens die met het slechte oog wegdraaien van de camera, al deze truken heb ik ook gebruikt, ik wachtte op het juiste moment om dit artikel op de site te plaatsen: ik heb Binck's stamboom pas gekregen toen hij 1 jaar en 2 maanden werd, ik had nog een dekbewijs nodig om voor Frimel's kittens een stamboom te kunnen aanvragen, ik wilde weten hoe het met Frimel's kittens zou gaan op de medicatie, ik wilde eerst met andere mensen praten en informatie inwinnen enz. Uiteraard heb ik wel de kittenkopers onmiddellijk ingelicht en ook mensen die me mailden voor kittens die in de fok zouden gaan op de hoogte gebracht)


Zo is het bij de kittens begonnen, deze foto's zijn niet bewerkt	En zo zien ze er nu uit, mei 2008, ook deze foto's zijn niet bewerkt
	Raja
	Ace Jojo

	Jack
	Kika
Layla op de leeftijd van 5 maanden	Zweertjes op Layla's hoofd tijdens haar zwangerschap. Zij had soortgelijke bultjes toen ze voor het eerst krols werd.
	Layla werd als kitten tegen Chlamydia geënt. Meerdere ervaren fokkers hebben me ondertussen verteld dat ze er eerder slechte resultaten mee hebben gehad dan goede. Graag krijg ik hierover meer info, wie me kan inlichten mag bellen, mailen, of in het gastenboek schrijven.
Zonde toch, zulke mooie kittens? Ik wil niemand persoonlijk met de vinger wijzen, maar vind het wel heel rot dat dit met mijn katjes gebeurd is, temeer omdat ik heel veel moeite doe om ze gezond en gelukkig te houden. Blijkbaar vinden veel fokkers dit "pech" omdat het al bij mijn eerste nestje gebeurt, ik vind niet dat dit bij het fokken moet horen. Uiteraard besef ik wel dat er nog een hoop andere dingen kunnen misgaan, dat het niet allemaal rozegeur en maneschijn is, maar toch heb ik het gevoel dat er te licht wordt overgegaan, en dat het ook anders kan.

Veel mensen denken dat raskatten een zwakke gezondheid hebben, dit hoeft niet zo te zijn als iedereen eerlijk is over evt besmettingen. Openheid is de enige manier om aan deze toestanden een halt toe te roepen.

De kalender blijft een feit, we zijn volop bezig foto’s te verzamelen voor de uitgave van 2009, dus houd de kalenderpagina maar in de gaten! Deze zomer komt de info erop te staan over waar je een kalender kan kopen of bestellen.

Reacties op dit stuk wil ik graag beantwoorden, in een privé-bericht of via het gastenboek, zodat anderen er ook baat bij kunnen hebben.

Update van 4 juni 2008: ongelofelijk veel mensen hebben me al gebeld en gemaild om te vertellen over hun nare ervaringen met Chlamydia, en de reacties van de fokkers hierop (gaande van: dit kan niet uit mijn cattery komen, tot: een niesje is niet erg, dat hoort er nu eenmaal bij, het valt niet uit te sluiten als je fokt) Toch zijn erg veel mensen niet enkel met hun eigen katten, maar ook met die van anderen begaan, en vinden ze dat fokken met zieke dieren gewoonweg niet kan.

Update van 12 juni 2008: de cattery waar het katertje vandaan komt waar Kika gaat bijwonen, zal vanaf nu niet meer tegen Chlamydia laten enten. Zij werden niet door hun dierenarts op de hoogte gebracht van de inhoud van de entstoffen. Het katertje uit hetzelfde nest dat naar een andere cattery is gegaan, is ondertussen getest: negatief op antigenen, en positief op antistoffen. De positieve uitslag komt door de enting tegen Chlamydia.

Update van december 2008: Jojo en Raja zijn allebei twee keer onderzocht door een katten-oogspecialist in Gent. Dit zijn de verslagen na beide bezoeken:

9 Oktober:

Dag Kathy

Deze morgen zijn we dus naar de oogspecialist geweest. Ze hebben de oogjes van Raja en Jojo grondig onderzocht (met druppeltjes en kleurtjes en speciale toestellen). Ik moet wel zeggen dat ik van de uitleg tijdens het onderzoek niets begrepen heb: er was nl. een stagiaire bij en voor haar vertelde de arts alles in medische en Latijnse termen. Daarna kregen we een korte uitleg in mensentaal, maar dat kwam hoofdzakelijk overeen met wat jij ons al verteld had en met wat we al wisten van onze dierenarts.

Samengevat:

- beide katten hebben herpes, dit is een onderdeel van het brede spectrum chlamydia of niesziekte. Vooral de vergroeiing aan de ogen is typisch voor herpes (er hoeven daarom geen zweertjes zichtbaar te zijn). Dit is een virus dat je niet meer ongedaan kan maken, dat besmettelijk is voor alle katten en in 90% van de catteries aanwezig is. Oplossing: F. Lysine (= voedingssupplement) dagelijks bij de normale voeding geven aan alle vier onze katten. Dit voedingssupplement is een aminozuur dat de weerstand van de kat versterkt en de vermenigvuldiging van het virus afzwakt. We mogen dit in feite levenslang toedienen onder het motto "baat het niet, het schaadt ook niet".

- Raja's linkeroog mankeert niets "interoculair", dus eigenlijk is Raja niet blind. Maar hij kan wel niets zien door dat oogje omwille van de littekenvorming (grijze troebele ondoorzichtige laag op hoornvlies). Wellicht ziet hij er wel "licht en donker" mee. De vergroeiing van oogleden en oogbol is niet volledig verwijderd door de vorige operatie. Er is nog lichte vergroeiing.
Wanneer de genezing voorbij is, het oogje stabiel en de littekenvorming rustig, kan eventueel achteraf overwogen worden om de littekenvorming operatief te verwijderen. Het is echter nog veel te vroeg om hierover uitspraak te doen. Pas later kan hierover beslist worden. Misschien wordt er ook niet meer geopereerd omdat je daarmee soms de zaken verslechterd (vergelijkbaar met operatief openen van traankanaal = heeft meestal geen zin want er komt toch nieuw littekenweefsel en soms is het erger dan ervoor). Bovendien twijfelt men soms te opereren omdat er sprake is van Herpes. Men kan dus nooit een definitieve oplossing bekomen omdat de herpesbesmetting nooit ongedaan kan gemaakt worden.

- Raja's rechteroog is merkelijk beter. Ook hier is er littekenvorming en nog lichte vergroeiing. Zelfde verhaal: momenteel zijn er nog teveel bloedvaatjes zichtbaar in het oog. Eerst moet dit proces afgerond zijn.
Oplossing: 2 soorten zalf: Zovirax en Trafloxal, elk 3 maal per dag aanbrengen met minstens 1 uur tussenpauze.

- Jojo's linkeroogje: zelfde verhaal als rechteroog Raja.
Die bruine vlek is geen cornea sequester omdat het niet in de diepste lagen begint, maar slechts zeer oppervlakkig op de buitenste laag. Het is dus pigmentering, maar de oorzaak is niet gekend. Wellicht ook gevolg van littekenvorming. We moeten de evolutie goed in de gaten houden. Ook nog teveel bloedvaatjes zichtbaar, dus zelfde oplossing als bij Raja.

Ik was eerst wat verward ivm die zichtbare bloedvaten omdat onze dierenartsen zeggen dat zolang er bloedvaten zichtbaar zijn, er genezing is en we moesten dus blijven zalven. Volgens de specialist heeft het zalven zeker geen slecht gedaan, integendeel, het heeft vermeden dat de oogjes gingen uitdrogen of onsteken. Maar volgens hem betekent het zichtbaar zijn van de bloedvaatjes dat er inderdaad verandering mogelijk is, echter niet altijd ten goede, het kan ook verslechteren. De genezing is dus nog bezig, maar dat kan ook betekenen dat er nog steeds littekenweefsel aangemaakt wordt. Dus wil hij die haarvaatjes zo snel mogelijk verminderen. Dan pas kan het oog stabiel worden en het littekenweefsel "rustig". En dan pas kan er definitief beslist worden of er al dan niet nog iets (operatief) kan verbeterd worden.

Voilà, dat was heel de "medische verslaggeving". Ik denk dat er niet echt veel nieuws verteld is. Wel hebben we nu een beter zicht op wat er aan de gang is (nl. vorming van littekenweefsel) en wat er eventueel nog mogelijk is (nl. littekenweefsel verwijderen om zicht te verbeteren).

We gaan dus nu opnieuw intensief zalven met de nieuwe zalfjes en hen dagelijks het voedingssupplement toedienen. Op donderdag 11 december moeten we teruggaan om te kijken of de behandeling nog iets uitdoet of niet. Indien ja, blijven we hoop koesteren, indien nee, dan moeten we ons bij de situatie neerleggen.
Volgens de specialist is er momenteel geen sprake van comfortprobleem (ze hebben er geen pijn in), enkel op basis van zichtbaarheid kan het comfort misschien nog verhoogd worden.

We willen je nogmaals bedanken voor je openheid. Dankzij jouw verhaal van chlamydia konden we bij de dokter een goed beeld schetsen van bij geboorte tot nu en dit voor het volledige nest (ik had ook enkele foto's afgedrukt van de situatie toen ze kitten waren). Dat was wel een grote troef!

13 december:

Hier zijn we met nieuws over ons bezoek bij de oogarts.

Ten eerste is er niet zoveel veranderd, noch verbeterd of verslechterd, tegenover de vorige keer.

Ten tweede kunnen ze er niet zo gek veel aan veranderen. Ze zouden kunnen proberen opereren, maar ze bieden geen garanties en vragen ons om goed te overwegen of het al het leed wel waard is. En ook of het financieel haalbaar is (we moeten rekenen op min. 400 à 500 euro per kat voor operatie, medicijnen, nazorg etc. en dan mag er nog niets fout lopen!).

Een operatie zou inhouden dat ze de verkleving van de oogleden met de oogbol lossnijden, alsook de slijmzakjes (?) van het derde ooglid aanpakken en het littekenweefsel van de oogbol "afpellen". Dan zouden ze een kunstlens plaatsen tijdens de genezing om te vermijden dat alles terug aan mekaar vergroeit en daarna moeten ze die lens opnieuw verwijderen.

Hun grootste struikelblok is de herpes. Daardoor reageren de cellen van hun ogen niet normaal en kunnen ze dus ook het resultaat niet inschatten. Bovendien brengt de herpes risico's mee. De stress van een operatie kan het virus doen opflakkeren met nieuwe oogontstekingen tot gevolg (en dan is de operatie volledig nutteloos geweest). Bovendien is het niet zeker dat het resultaat blijvend is. Bij een herpes-besmetting duikt het probleem vaak na verloop van tijd weer op.

Dus: wat moeten we nu doen?
We moeten hen zeker goed in de gaten houden. Ze moeten nog groeien en het probleem van de vergroeiing kan meegroeien. Als ze ouder zijn en het inderdaad nog slechter wordt, dan willen ze wel een operatie overwegen, maar zeker nu nog niet.
Blijven zalven heeft geen zin. We mogen dus langzaamaan afbouwen van 6/dag naar 2/dag tot de zalfjes op zijn. Bij Raja moeten we wel zijn rechteroogje nog wat langer behandelen met trafloxal omdat er nog vorming van littekenweefsel aan de gang is.
Bij Jojo moeten we vooral die pigmentvlek goed opvolgen want die mag niet meer groter worden.

Binnen enkele weken na het stoppen met zalven mogen we eventueel eens cortisonedruppeltjes geven om de vaatingroei wat laten weg te trekken. Het probleem hier is dat de buitenwanden van de haarvaatjes sowieso blijven zitten en na verloop van tijd zullen die zich weer vullen met bloed, dus... allemaal tijdelijke oplapperij.

We hebben ook gevraagd ons uit te leggen wat/hoe Raja nu eigenlijk ziet? Je moet je dus inbeelden dat je een bril ophebt en bij zijn slechte oog moet je dat brilglas afdekken aan de randen zodat er nog een kleine opening in het midden overblijft en die is dan nog "aangedampt". Bij zijn goede oog moet je over het brilglas allemaal kleine fijne rode streepjes trekken. De dokter verzekerde ons nogmaals dat ze er geen pijn in hebben, wellicht ook weinig last van hebben en als ze ze zo bij ons op schoot zag zitten, dan vond ze hen er zeer gelukkig uitzien.

foto van december 2008:

Update december 2009:

de oogjes van Jojo en Raja worden nog elke dag proper gemaakt en gezalfd. Het rechteroog van Raja is mooi helder geworden; de bloedvaatjes zijn weggetrokken, wat betekent dat het oog nu stabiel is. Het linkeroog van Jojo vertoont helaas nog steeds een vlek. Het is nog niet duidelijk of dit ooit nog beter wordt, of misschien zelfs slechter, met een operatie en verwijdering van het oog als mogelijke oplossing.

Update Februari 2010:

Jojo's linkeroogje bleef veel vuil uitscheiden, dus zijn baasjes hebben de dierenarts eens goed laten nakijken wat er aan de hand was. Bleek dat hij kleine wimpertjes had die krom groeiden en tegen zijn oogbol schuurden. Het oogje is nu geopereerd, en het resultaat was al vrij snel merkbaar van zodra de zwelling minder was. 's Morgens is er minder vuil te verwijderen en hij knijpt zijn oog minder vaak toe.
Hier zitten de draadjes er nog in:

Nieuwe foto van 3 maart 2010, de etter in Jojo's oog is verdwenen, zijn oogje traant nog wel maar daar heeft hij geen last van.

Lees ook deze artikeltjes ivm catterybeleid met akelige gevolgen: